Γένεση 4 : Ελοχείμ-Γιάχβε

Η λέξη Ελοχείμ είναι πληθυντικός . Οι εβδομήκοντα το μεταφράζουν στον ενικό (Θεός) επειδή σύμφωνα με την ερμηνεία των εβραίων εκφράζει το πλήθος των ιδιοτήτων του Θεού (πληθυντικός μεγαλειότητας) . Οι θεολόγοι διδάσκουν οτι σημαίνει δύο , ή τρείς ή πλήθος (είτε θεών, είτε προσώπων μιας τρισυπόστατης ομάδας). 

Αν η θεολογισμοί είναι σωστοί τότε πως εξηγείται οτι στα πιο κάτω εδάφια συντάσεται 13 φορές με ενικό ; Γιατί το ονομα του Ελοχείμ είναι Γιάχβε (ενικός);

(Γέν. 4:1)

αδαμ δε εγνω ευαν την γυναικα αυτου και συλλαβουσα ετεκεν τον καιν και ειπεν εκτησαμην ανθρωπον δια του Γιάχβε (του Οντος,του υπάρχοντος)

(Γέν. 4:3)

και εγενετο μεθ ημερας ηνεγκεν καιν απο των καρπων της γης θυσιαν τω Γιάχβε (στον Οντα, τον υπάρχοντα)

(Γέν. 4:4)

και αβελ ηνεγκεν και αυτος απο των πρωτοτοκων των προβατων αυτου και απο των στεατων αυτων και επειδεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) επι αβελ και επι τοις δωροις αυτου

(Γέν. 4:5)

επι δε καιν και επι ταις θυσιαις αυτου ου προσεσχεν και ελυπησεν τον καιν λιαν και συνεπεσεν τω προσωπω

(Γέν. 4:6)

και ειπεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τω καιν ινα τι περιλυπος εγενου και ινα τι συνεπεσεν το προσωπον σου

(Γέν. 4:9)

και ειπεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) προς καιν που εστιν αβελ ο αδελφος σου ο δε ειπεν ου γινωσκω μη φυλαξ του αδελφου μου ειμι εγω

(Γέν. 4:10)

και ειπεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τι εποιησας φωνη αιματος του αδελφου σου βοα προς με εκ της γης

(Γέν. 4:13)

και ειπεν καιν προς τον Γιάχβε (τον Οντα, τον υπάρχοντα) μειζων η αιτια μου του αφεθηναι με

(Γέν. 4:14)

ει εκβαλλεις με σημερον απο προσωπου της γης και απο του προσωπου σου κρυβησομαι και εσομαι στενων και τρεμων επι της γης και εσται πας ο ευρισκων με αποκτενει με

(Γέν. 4:15)

και ειπεν αυτω ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων)ουχ ουτως πας ο αποκτεινας καιν επτα εκδικουμενα παραλυσει και εθετο ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) σημειον τω καιν του μη ανελειν αυτον παντα τον ευρισκοντα αυτον

(Γέν. 4:16)

εξηλθεν δε καιν απο προσωπου του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) και ωκησεν εν γη ναιδ κατεναντι εδεμ

(Γέν. 4:25)

εγνω δε αδαμ ευαν την γυναικα αυτου και συλλαβουσα ετεκεν υιον και επωνομασεν το ονομα αυτου σηθ λεγουσα εξανεστησεν γαρ μοι ο Ελοχείμ  σπερμα ετερον αντι αβελ ον απεκτεινεν καιν

(Γέν. 4:26)

και τω σηθ εγενετο υιος επωνομασεν δε το ονομα αυτου ενως ουτος ηλπισεν επικαλεισθαι το ονομα  του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος)