Η λέξη Ελοχείμ είναι πληθυντικός . Οι εβδομήκοντα το μεταφράζουν στον ενικό (Θεός) επειδή σύμφωνα με την ερμηνεία των εβραίων εκφράζει το πλήθος των ιδιοτήτων του Θεού (πληθυντικός μεγαλειότητας) . Οι θεολόγοι διδάσκουν οτι σημαίνει δύο , ή τρείς ή πλήθος (είτε θεών, είτε προσώπων μιας τρισυπόστατης ομάδας).
Αν η θεολογισμοί είναι σωστοί τότε πως εξηγείται οτι στα πιο κάτω εδάφια συντάσεται 31 φορές με ενικό ; Γιατί το ονομα του Ελοχείμ είναι Γιάχβε (ενικός);
(Γέν. 5:1)αυτη η βιβλος γενεσεως ανθρωπων η ημερα εποιησεν ο Ελοχείμ τον αδαμ κατ εικονα Ελοχείμ εποιησεν αυτον
(Γέν. 5:2)
αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους και ευλογησεν αυτους και επωνομασεν το ονομα αυτων αδαμ η ημερα εποιησεν αυτους
(Γέν. 5:22)
ευηρεστησεν δε ενωχ τω Ελοχείμ μετα το γεννησαι αυτον τον μαθουσαλα διακοσια ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας
(Γέν. 5:24)
και ευηρεστησεν ενωχ τω Ελοχείμ και ουχ ηυρισκετο οτι μετεθηκεν αυτον ο Ελοχείμ
(Γέν. 5:29)
και επωνομασεν το ονομα αυτου νωε λεγων ουτος διαναπαυσει ημας απο των εργων ημων και απο των λυπων των χειρων ημων και απο της γης ης κατηρασατο ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων)
(Γέν. 6:2)
ιδοντες δε οι υιοι του Ελοχείμ τας θυγατερας των ανθρωπων οτι καλαι εισιν ελαβον εαυτοις γυναικας απο πασων ων εξελεξαντο
(Γέν. 6:3)
και ειπεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ου μη καταμεινη το πνευμα μου εν τοις ανθρωποις τουτοις εις τον αιωνα δια το ειναι αυτους σαρκας εσονται δε αι ημεραι αυτων εκατον εικοσι ετη
(Γέν. 6:4)
οι δε γιγαντες ησαν επι της γης εν ταις ημεραις εκειναις και μετ εκεινο ως αν εισεπορευοντο οι υιοι του Ελοχείμ προς τας θυγατερας των ανθρωπων και εγεννωσαν εαυτοις εκεινοι ησαν οι γιγαντες οι απ αιωνος οι ανθρωποι οι ονομαστοι
(Γέν. 6:5)
ιδων δε ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) οτι επληθυνθησαν αι κακιαι των ανθρωπων επι της γης και πας τις διανοειται εν τη καρδια αυτου επιμελως επι τα πονηρα πασας τας ημερας
(Γέν. 6:6)
και ενεθυμηθη ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) οτι εποιησεν τον ανθρωπον επι της γης και διενοηθη
(Γέν. 6:7)
και ειπεν ο ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) απαλειψω τον ανθρωπον ον εποιησα απο προσωπου της γης απο ανθρωπου εως κτηνους και απο ερπετων εως των πετεινων του ουρανου οτι εθυμωθην οτι εποιησα αυτους
(Γέν. 6:8)
νωε δε ευρεν χαριν εναντιον του Γιάχβε (του Οντα, του υπάρχοντα)
(Γέν. 6:9)
αυται δε αι γενεσεις νωε νωε ανθρωπος δικαιος τελειος ων εν τη γενεα αυτου τω Ελοχείμ ευηρεστησεν νωε
(Γέν. 6:11)
εφθαρη δε η γη εναντιον του Ελοχείμ και επλησθη η γη αδικιας
(Γέν. 6:12)
και ειδεν ο Ελοχείμ την γην και ην κατεφθαρμενη οτι κατεφθειρεν πασα σαρξ την οδον αυτου επι της γης
(Γέν. 6:13)
και ειπεν ο Ελοχείμ προς νωε καιρος παντος ανθρωπου ηκει εναντιον μου οτι επλησθη η γη αδικιας απ αυτων και ιδου εγω καταφθειρω αυτους και την γην
(Γέν. 6:17)
εγω δε ιδου επαγω τον κατακλυσμον υδωρ επι την γην καταφθειραι πασαν σαρκα εν η εστιν πνευμα ζωης υποκατω του ουρανου και οσα εαν η επι της γης τελευτησει
(Γέν. 6:18)
και στησω την διαθηκην μου προς σε εισελευση δε εις την κιβωτον συ και οι υιοι σου και η γυνη σου και αι γυναικες των υιων σου μετα σου
(Γέν. 6:22)
και εποιησεν νωε παντα οσα ενετειλατο αυτω ο Ελοχείμ ουτως εποιησεν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου