Ποιήσωμεν άνθρωπον..

Στη Γένεση είναι γραμμένο "..ποιήσωμεν (πληθυντικός) άνθρωπον " και ακόμα "..ποιήσωμεν βοηθόν"

Στη θεολογία αυτό εξηγείται οτι στη δημιουργία ήταν παρόντες και δραστηριοποιούνταν περισσότερα απο ένα πρόσωπα  (θεοί ή πρόσωπα θεικά ή υποστάσεις-όντα) :

(Γέν. 1:26)

και ειπεν ο Ελοχείμ  ποιησωμεν ανθρωπον κατ εικονα ημετεραν και καθ ομοιωσιν και αρχετωσαν των ιχθυων της θαλασσης και των πετεινων του ουρανου και των κτηνων και πασης της γης και παντων των ερπετων των ερποντων επι της γης

(Γέν. 2:18)

και ειπεν ο Γιάχβε(ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ  ου καλον ειναι τον ανθρωπον μονον ποιησωμεν αυτω βοηθον κατ αυτον

Αρχικά οι λέξεις "είπεν" (και όχι "είπαν"), "εικόνα" (και οχι εικόνες) και Γιάχβε (ο υπάρχων και οχι οι υπάρχοντες) φαίνεται να δημιουργούν δυσαρμονία στην θεολογική ερμηνεία των εδαφίων.

Ακόμα στα εδάφια που έπονται αμέσως μετά απουσιάζει τελείως ο πληθυντικός :

(Γέν. 1:27)

και εποιησεν ο Ελοχείμ  τον ανθρωπον κατ εικονα Ελοχείμ  εποιησεν αυτον αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους

(Γέν. 2:7)

και επλασεν ο Ελοχείμ  τον ανθρωπον χουν απο της γης και ενεφυσησεν εις το προσωπον αυτου πνοην ζωης και εγενετο ο ανθρωπος εις ψυχην ζωσαν

(Γέν. 2:15)

και ελαβεν ο Γιάχβε(ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ  τον ανθρωπον ον επλασεν και εθετο αυτον εν τω παραδεισω εργαζεσθαι αυτον και φυλασσειν

(Γέν. 2:21)

και επεβαλεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) εκστασιν επι τον αδαμ και υπνωσεν και ελαβεν μιαν των πλευρων αυτου και ανεπληρωσεν σαρκα αντ αυτης

(Γέν. 2:22)

και ωκοδομησεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ  την πλευραν ην ελαβεν απο του αδαμ εις γυναικα και ηγαγεν αυτην προς τον αδαμ


(Γέν. 5:1)

αυτη η βιβλος γενεσεως ανθρωπων η ημερα εποιησεν ο Ελοχείμ τον αδαμ κατ εικονα Ελοχείμ  εποιησεν αυτον

(Γέν. 5:2)

αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους και ευλογησεν αυτους και επωνομασεν το ονομα αυτων αδαμ η ημερα εποιησεν αυτους
 

(Γέν. 6:6)

και ενεθυμηθη ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) οτι εποιησεν τον ανθρωπον επι της γης και διενοηθη

(Γέν. 6:7)

και ειπεν ο ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) απαλειψω τον ανθρωπον ον εποιησα απο προσωπου της γης απο ανθρωπου εως κτηνους και απο ερπετων εως των πετεινων του ουρανου οτι εθυμωθην οτι εποιησα αυτους

(Γέν. 7:4)

ετι γαρ ημερων επτα εγω επαγω υετον επι την γην τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας και εξαλειψω πασαν την εξαναστασιν ην εποιησα απο προσωπου της γης

(Γέν. 9:6)

ο εκχεων αιμα ανθρωπου αντι του αιματος αυτου εκχυθησεται οτι εν εικονι Ελοχείμ  εποιησα τον ανθρωπον

Γιατί όμως απουσιάζει ο πληθυντικός;

Παρατηρούμε οτι οταν τα γεγονότα έχουν ήδη συντελεστεί οι λέξεις είναι στον ενικό : εποίησεν- ενεφύσησεν- έλαβεν- έπλασεν- ύπνωσεν- επέβαλεν- ανεπλήρωσεν- ωκοδόμησεν (αναφέρονται σε γεγονότα που έχουν ήδη συντελεστεί απο Eναν Δημιουργό )

Πως εξηγούν οι θεολόγοι οτι η λέξεις ποιήσωμεν (άς ποιήσωμεν) και καθ ομοίωσιν αναφέρονται στο μέλλον  , δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο ;
Αφορά την φυσική δημιουργία του ανθρώπου ή αναγγέλει προφητικά το έργο που γίνεται στο πλήρωμα του χρόνου δια του Ιησού Χριστού (εικων του Θεού του αοράτου) ;