ως εις εξ ημών

Στη Γένεση (3:22) είναι γραμμένο :

"και ειπεν ο Ελοχείμ  ιδου αδαμ γεγονεν ως εις εξ ημων του γινωσκειν καλον και πονηρον και νυν μηποτε εκτεινη την χειρα και λαβη του ξυλου της ζωης και φαγη και ζησεται εις τον αιωνα"

Θεολογικά θεωρείται οτι είναι απόδειξη οτι ο Θεός δεν είναι απόλυτη μονάδα , αφού οι γνωρίζοντες το καλό και το κακό είναι πληθυντικός .

Υπήρχαν όμως άλλοι παρόντες εκτός απο τον Θεό και τους ανθρώπους ;

(Ιώβ 38:7)

"οτε εγενηθησαν αστρα ηνεσαν με φωνη μεγαλη παντες αγγελοι μου"

Αρα υπήρχαν οι άγγελοι. Γνώριζαν οι άγγελοι το καλό και το κακό ;

(2 Σαμ. 14:17)

"και ειπεν η γυνη ειη δη ο λογος του κυριου μου του βασιλεως εις θυσιαν οτι καθως αγγελος θεου ουτως ο κυριος μου ο βασιλευς του ακουειν το αγαθον και το πονηρον και κυριος ο θεος σου εσται μετα σου"
μεταφρ. (..· διότι ως άγγελος Θεού, ούτως είναι ο κύριός μου ο βασιλεύς, εις το να διακρίνη το καλόν και το κακόν...)

 Πως είμαστε λοιπόν σίγουροι οτι "εις εξ ημών" εννοεί πλήθος θείων προσώπων αφού δεν αναφέρεται πουθενά οτι υπάρχουν , και οχι πλήθος αγγέλων που αναφέρεται ρητά οτι υπάρχουν και οτι γνωρίζουν την διάκριση καλού και κακού ;

Εφόσον τα λόγια του φιδιού "..θα διακρίνετε το καλό και το κακό" ήταν αλήθεια . Ποιό ήταν το ψέμα του όφι ; " Θα γίνεται σαν θεοί.." Δέν οδηγεί το ψέμα αυτό σε συμπέρασμα ταυτόσημο με αυτό των θεολόγων ; (οτι μπορεί να γίνουν και άλλοι σαν θεοί ή μπορεί να υπάρχουν και άλλοι θεοί ή πολλά θεικά πρόσωπα)  :

(Γέν. 3:5)"ηδει γαρ ο Ελοχείμ  οτι εν η αν ημερα φαγητε απ αυτου διανοιχθησονται υμων οι οφθαλμοι και εσεσθε ως ελοχείμ  γινωσκοντες καλον και πονηρον"