Αν ο θεός έχει πολλές υποστάσεις (οντότητες) γιατί στα επόμενα εδάφια ονομάζεται Γιάχβε (ενικός), Ελ (ενικός) , Αδονάι (ενικός) , και γιατί συντάσεται 33 φορές με ενικό αριθμό ;
(Γέν. 13:4)
εις τον τοπον του θυσιαστηριου ου εποιησεν εκει την αρχην και επεκαλεσατο εκει αβραμ το ονομα του Γιάχβε (του Οντα , του υπάρχοντα)
(Γέν. 13:10)
και επαρας λωτ τους οφθαλμους αυτου ειδεν πασαν την περιχωρον του ιορδανου οτι πασα ην ποτιζομενη προ του καταστρεψαι ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) σοδομα και γομορρα ως ο παραδεισος του Γιάχβε (του Οντα , του υπάρχοντα) και ως η γη αιγυπτου εως ελθειν εις ζογορα
(Γέν. 13:13)
οι δε ανθρωποι οι εν σοδομοις πονηροι και αμαρτωλοι εναντιον του Γιάχβε (του Οντα ,του υπάρχοντα) σφοδρα
(Γέν. 13:14)
ο δε Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ειπεν τω αβραμ μετα το διαχωρισθηναι τον λωτ απ αυτου αναβλεψας τοις οφθαλμοις σου ιδε απο του τοπου ου νυν συ ει προς βορραν και λιβα και ανατολας και θαλασσαν
(Γέν. 13:15)
οτι πασαν την γην ην συ ορας σοι δωσω αυτην και τω σπερματι σου εως του αιωνος
(Γέν. 13:16)
και ποιησω το σπερμα σου ως την αμμον της γης ει δυναται τις εξαριθμησαι την αμμον της γης και το σπερμα σου εξαριθμηθησεται
(Γέν. 13:17)
αναστας διοδευσον την γην εις τε το μηκος αυτης και εις το πλατος οτι σοι δωσω αυτην
(Γέν. 13:18)
και αποσκηνωσας αβραμ ελθων κατωκησεν παρα την δρυν την μαμβρη η ην εν χεβρων και ωκοδομησεν εκει θυσιαστηριον στον Γιάχβε (στον Οντα , στον υπάρχοντα)
(Γέν. 14:18)
και μελχισεδεκ βασιλευς σαλημ εξηνεγκεν αρτους και οινον ην δε ιερευς του Ελ του υψιστου
(Γέν. 14:19)
και ηυλογησεν τον αβραμ και ειπεν ευλογημενος αβραμ τω Ελ τω υψιστω ος εκτισεν τον ουρανον και την γην
(Γέν. 14:20)
και ευλογητος ο Ελ ο υψιστος ος παρεδωκεν τους εχθρους σου υποχειριους σοι και εδωκεν αυτω δεκατην απο παντων
(Γέν. 14:22)
ειπεν δε αβραμ προς βασιλεα σοδομων εκτενω την χειρα μου προς τον Ελ τον υψιστον ος εκτισεν τον ουρανον και την γην
(Γέν. 15:1)
μετα δε τα ρηματα ταυτα εγενηθη ρημα του Γιάχβε (του Οντα , του υπάρχοντα) προς αβραμ εν οραματι λεγων μη φοβου αβραμ εγω υπερασπιζω σου ο μισθος σου πολυς εσται σφοδρα
(Γέν. 15:2)
λεγει δε αβραμ Αδονάι (δεσποτα) τι μοι δωσεις εγω δε απολυομαι ατεκνος ο δε υιος μασεκ της οικογενους μου ουτος δαμασκος ελιεζερ
(Γέν. 15:3)
και ειπεν αβραμ επειδη εμοι ουκ εδωκας σπερμα ο δε οικογενης μου κληρονομησει με
(Γέν. 15:4)
και ευθυς φωνη του Γιάχβε (του Οντα, του υπάρχοντα) εγενετο προς αυτον λεγων ου κληρονομησει σε ουτος αλλ ος εξελευσεται εκ σου ουτος κληρονομησει σε
(Γέν. 15:5)
εξηγαγεν δε αυτον εξω και ειπεν αυτω αναβλεψον δη εις τον ουρανον και αριθμησον τους αστερας ει δυνηση εξαριθμησαι αυτους και ειπεν ουτως εσται το σπερμα σου
(Γέν. 15:6)
και επιστευσεν αβραμ τω Γιάχβε (στον Οντα, στον υπάρχοντα) και ελογισθη αυτω εις δικαιοσυνην
(Γέν. 15:7)
ειπεν δε προς αυτον εγω ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ο εξαγαγων σε εκ χωρας χαλδαιων ωστε δουναι σοι την γην ταυτην κληρονομησαι
(Γέν. 15:8)
ειπεν δε Αδονάι (δεσποτα) Υeh-ho-vee (Θεέ) κατα τι γνωσομαι οτι κληρονομησω αυτην
(Γέν. 15:13)
και ερρεθη προς αβραμ γινωσκων γνωση οτι παροικον εσται το σπερμα σου εν γη ουκ ιδια και δουλωσουσιν αυτους και κακωσουσιν αυτους και ταπεινωσουσιν αυτους τετρακοσια ετη
(Γέν. 15:14)
το δε εθνος ω εαν δουλευσωσιν κρινω εγω μετα δε ταυτα εξελευσονται ωδε μετα αποσκευης πολλης
(Γέν. 15:18)
εν τη ημερα εκεινη διεθετο ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τω αβραμ διαθηκην λεγων τω σπερματι σου δωσω την γην ταυτην απο του ποταμου αιγυπτου εως του ποταμου του μεγαλου ποταμου ευφρατου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου