Εαν ο Θεός είναι δύο, ή τρείς ή πλήθος ,είτε θεών, είτε προσώπων μιας τρισυπόστατης ομάδας πως εξηγείται οτι o Θεός στα πιο κάτω εδάφια συντάσεται 133 φορές με ενικό ; Γιατί το ονομα του Ελοχείμ είναι Γιάχβε (ενικός);
(Γέν. 16:2)
ειπεν δε σαρα προς αβραμ ιδου συνεκλεισεν με ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) του μη τικτειν εισελθε ουν προς την παιδισκην μου ινα τεκνοποιησης εξ αυτης υπηκουσεν δε αβραμ της φωνης σαρας
(Γέν. 16:5)
ειπεν δε σαρα προς αβραμ αδικουμαι εκ σου εγω δεδωκα την παιδισκην μου εις τον κολπον σου ιδουσα δε οτι εν γαστρι εχει ητιμασθην εναντιον αυτης κριναι ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ανα μεσον εμου και σου
(Γέν. 16:7)
ευρεν δε αυτην αγγελος του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) επι της πηγης του υδατος εν τη ερημω επι της πηγης εν τη οδω σουρ
(Γέν. 16:9)
ειπεν δε αυτη ο αγγελος του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) αποστραφητι προς την κυριαν σου και ταπεινωθητι υπο τας χειρας αυτης
(Γέν. 16:10)
και ειπεν αυτη ο αγγελος του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) πληθυνων πληθυνω το σπερμα σου και ουκ αριθμηθησεται απο του πληθους
(Γέν. 16:11)
και ειπεν αυτη ο αγγελος του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) ιδου συ εν γαστρι εχεις και τεξη υιον και καλεσεις το ονομα αυτου ισμαηλ οτι επηκουσεν o Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τη ταπεινωσει σου
(Γέν. 16:13)
και εκαλεσεν αγαρ το ονομα του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) του λαλουντος προς αυτην συ ο ελ(ο Θεός) ο επιδων με οτι ειπεν και γαρ ενωπιον ειδον οφθεντα μοι
(Γέν. 17:1)
εγενετο δε αβραμ ετων ενενηκοντα εννεα και ωφθη o Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τω αβραμ και ειπεν αυτω εγω ειμι ο ελ(ο Θεός) σου ευαρεστει εναντιον εμου και γινου αμεμπτος
(Γέν. 17:2)
και θησομαι την διαθηκην μου ανα μεσον εμου και ανα μεσον σου και πληθυνω σε σφοδρα
(Γέν. 17:3)
και επεσεν αβραμ επι προσωπον αυτου και ελαλησεν αυτω ο Ελοχείμ λεγων
(Γέν. 17:4)
και εγω ιδου η διαθηκη μου μετα σου και εση πατηρ πληθους εθνων
(Γέν. 17:5)
και ου κληθησεται ετι το ονομα σου αβραμ αλλ εσται το ονομα σου αβρααμ οτι πατερα πολλων εθνων τεθεικα σε
(Γέν. 17:6)
και αυξανω σε σφοδρα σφοδρα και θησω σε εις εθνη και βασιλεις εκ σου εξελευσονται
(Γέν. 17:7)
και στησω την διαθηκην μου ανα μεσον εμου και ανα μεσον σου και ανα μεσον του σπερματος σου μετα σε εις γενεας αυτων εις διαθηκην αιωνιον ειναι σου Ελοχείμ και του σπερματος σου μετα σε
(Γέν. 17:8)
και δωσω σοι και τω σπερματι σου μετα σε την γην ην παροικεις πασαν την γην χανααν εις κατασχεσιν αιωνιον και εσομαι αυτοις Ελοχείμ
(Γέν. 17:9)
και ειπεν ο Ελοχείμ προς αβρααμ συ δε την διαθηκην μου διατηρησεις συ και το σπερμα σου μετα σε εις τας γενεας αυτων
(Γέν. 17:10)
και αυτη η διαθηκη ην διατηρησεις ανα μεσον εμου και υμων και ανα μεσον του σπερματος σου μετα σε εις τας γενεας αυτων περιτμηθησεται υμων παν αρσενικον
(Γέν. 17:11)
και περιτμηθησεσθε την σαρκα της ακροβυστιας υμων και εσται εν σημειω διαθηκης ανα μεσον εμου και υμων
(Γέν. 17:13)
περιτομη περιτμηθησεται ο οικογενης της οικιας σου και ο αργυρωνητος και εσται η διαθηκη μου επι της σαρκος υμων εις διαθηκην αιωνιον
(Γέν. 17:14)
και απεριτμητος αρσην ος ου περιτμηθησεται την σαρκα της ακροβυστιας αυτου τη ημερα τη ογδοη εξολεθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ του γενους αυτης οτι την διαθηκην μου διεσκεδασεν
(Γέν. 17:15)
ειπεν δε ο Ελοχείμ τω αβρααμ σαρα η γυνη σου ου κληθησεται το ονομα αυτης σαρα αλλα σαρρα εσται το ονομα αυτης
(Γέν. 17:16)
ευλογησω δε αυτην και δωσω σοι εξ αυτης τεκνον και ευλογησω αυτον και εσται εις εθνη και βασιλεις εθνων εξ αυτου εσονται
(Γέν. 17:18)
ειπεν δε αβρααμ προς τον Ελοχείμ ισμαηλ ουτος ζητω εναντιον σου
(Γέν. 17:19)
ειπεν δε ο Ελοχείμ τω αβρααμ ναι ιδου σαρρα η γυνη σου τεξεται σοι υιον και καλεσεις το ονομα αυτου ισαακ και στησω την διαθηκην μου προς αυτον εις διαθηκην αιωνιον και τω σπερματι αυτου μετ αυτον
(Γέν. 17:20)
περι δε ισμαηλ ιδου επηκουσα σου ιδου ευλογησα αυτον και αυξανω αυτον και πληθυνω αυτον σφοδρα δωδεκα εθνη γεννησει και δωσω αυτον εις εθνος μεγα
(Γέν. 17:21)
την δε διαθηκην μου στησω προς ισαακ ον τεξεται σοι σαρρα εις τον καιρον τουτον εν τω ενιαυτω τω ετερω
(Γέν. 17:22)
συνετελεσεν δε λαλων προς αυτον και ανεβη ο Ελοχείμ απο αβρααμ
(Γέν. 17:23)
και ελαβεν αβρααμ ισμαηλ τον υιον αυτου και παντας τους οικογενεις αυτου και παντας τους αργυρωνητους και παν αρσεν των ανδρων των εν τω οικω αβρααμ και περιετεμεν τας ακροβυστιας αυτων εν τω καιρω της ημερας εκεινης καθα ελαλησεν αυτω ο Ελοχείμ
(Γέν. 18:1)
ωφθη δε αυτω ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) προς τη δρυι τη μαμβρη καθημενου αυτου επι της θυρας της σκηνης αυτου μεσημβριας
(Γέν. 18:3)
και ειπεν κυριε ει αρα ευρον χαριν εναντιον σου μη παρελθης τον παιδα σου
(Γέν. 18:9)
ειπεν δε προς αυτον που σαρρα η γυνη σου ο δε αποκριθεις ειπεν ιδου εν τη σκηνη
(Γέν. 18:10)
ειπεν δε επαναστρεφων ηξω προς σε κατα τον καιρον τουτον εις ωρας και εξει υιον σαρρα η γυνη σου σαρρα δε ηκουσεν προς τη θυρα της σκηνης ουσα οπισθεν αυτου
(Γέν. 18:13)
και ειπεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) προς αβρααμ τι οτι εγελασεν σαρρα εν εαυτη λεγουσα αρα γε αληθως τεξομαι εγω δε γεγηρακα
(Γέν. 18:14)
μη αδυνατει παρα τω ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ρημα εις τον καιρον τουτον αναστρεψω προς σε εις ωρας και εσται τη σαρρα υιος
(Γέν. 18:15)
ηρνησατο δε σαρρα λεγουσα ουκ εγελασα εφοβηθη γαρ και ειπεν ουχι αλλα εγελασας
(Γέν. 18:17)
ο δε Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ειπεν μη κρυψω εγω απο αβρααμ του παιδος μου α εγω ποιω
(Γέν. 18:19)
ηδειν γαρ οτι συνταξει τοις υιοις αυτου και τω οικω αυτου μετ αυτον και φυλαξουσιν τας οδους του Γιάχβε (του Οντα , του υπάρχοντα) ποιειν δικαιοσυνην και κρισιν οπως αν επαγαγη ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) επι αβρααμ παντα οσα ελαλησεν προς αυτον
(Γέν. 18:20)
ειπεν δε ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) κραυγη σοδομων και γομορρας πεπληθυνται και αι αμαρτιαι αυτων μεγαλαι σφοδρα
(Γέν. 18:21)
καταβας ουν οψομαι ει κατα την κραυγην αυτων την ερχομενην προς με συντελουνται ει δε μη ινα γνω
(Γέν. 18:22)
και αποστρεψαντες εκειθεν οι ανδρες ηλθον εις σοδομα αβρααμ δε ην εστηκως εναντιον του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος)
(Γέν. 18:23)
και εγγισας αβρααμ ειπεν μη συναπολεσης δικαιον μετα ασεβους και εσται ο δικαιος ως ο ασεβης
(Γέν. 18:24)
εαν ωσιν πεντηκοντα δικαιοι εν τη πολει απολεις αυτους ουκ ανησεις παντα τον τοπον ενεκεν των πεντηκοντα δικαιων εαν ωσιν εν αυτη
(Γέν. 18:25)
μηδαμως συ ποιησεις ως το ρημα τουτο του αποκτειναι δικαιον μετα ασεβους και εσται ο δικαιος ως ο ασεβης μηδαμως ο κρινων πασαν την γην ου ποιησεις κρισιν
(Γέν. 18:26)
ειπεν δε ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) εαν ευρω εν σοδομοις πεντηκοντα δικαιους εν τη πολει αφησω παντα τον τοπον δι αυτους
(Γέν. 18:27)
και αποκριθεις αβρααμ ειπεν νυν ηρξαμην λαλησαι προς τον κυριον εγω δε ειμι γη και σποδος
(Γέν. 18:28)
εαν δε ελαττονωθωσιν οι πεντηκοντα δικαιοι πεντε απολεις ενεκεν των πεντε πασαν την πολιν και ειπεν ου μη απολεσω εαν ευρω εκει τεσσαρακοντα πεντε
(Γέν. 18:29)
και προσεθηκεν ετι λαλησαι προς αυτον και ειπεν εαν δε ευρεθωσιν εκει τεσσαρακοντα και ειπεν ου μη απολεσω ενεκεν των τεσσαρακοντα
(Γέν. 18:30)
και ειπεν μη τι κυριε εαν λαλησω εαν δε ευρεθωσιν εκει τριακοντα και ειπεν ου μη απολεσω εαν ευρω εκει τριακοντα
(Γέν. 18:31)
και ειπεν επειδη εχω λαλησαι προς τον κυριον εαν δε ευρεθωσιν εκει εικοσι και ειπεν ου μη απολεσω ενεκεν των εικοσι
(Γέν. 18:32)
και ειπεν μη τι κυριε εαν λαλησω ετι απαξ εαν δε ευρεθωσιν εκει δεκα και ειπεν ου μη απολεσω ενεκεν των δεκα
(Γέν. 18:33)
απηλθεν δε ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ως επαυσατο λαλων τω αβρααμ και αβρααμ απεστρεψεν εις τον τοπον αυτου
(Γέν. 19:13)
οτι απολλυμεν ημεις τον τοπον τουτον οτι υψωθη η κραυγη αυτων εναντιον του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) και απεστειλεν ημας ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) εκτριψαι αυτην
(Γέν. 19:14)
εξηλθεν δε λωτ και ελαλησεν προς τους γαμβρους αυτου τους ειληφοτας τας θυγατερας αυτου και ειπεν αναστητε και εξελθατε εκ του τοπου τουτου οτι εκτριβει ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) την πολιν εδοξεν δε γελοιαζειν εναντιον των γαμβρων αυτου
(Γέν. 19:16)
και εταραχθησαν και εκρατησαν οι αγγελοι της χειρος αυτου και της χειρος της γυναικος αυτου και των χειρων των δυο θυγατερων αυτου εν τω φεισασθαι ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) αυτου
(Γέν. 19:18)
ειπεν δε λωτ προς αυτους δεομαι κυριε
(Γέν. 19:19)
επειδη ευρεν ο παις σου ελεος εναντιον σου και εμεγαλυνας την δικαιοσυνην σου ο ποιεις επ εμε του ζην την ψυχην μου εγω δε ου δυνησομαι διασωθηναι εις το ορος μη καταλαβη με τα κακα και αποθανω
(Γέν. 19:21)
και ειπεν αυτω ιδου εθαυμασα σου το προσωπον και επι τω ρηματι τουτω του μη καταστρεψαι την πολιν περι ης ελαλησας
(Γέν. 19:22)
σπευσον ουν του σωθηναι εκει ου γαρ δυνησομαι ποιησαι πραγμα εως του σε εισελθειν εκει δια τουτο εκαλεσεν το ονομα της πολεως εκεινης σηγωρ
(Γέν. 19:24)
και ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) εβρεξεν επι σοδομα και γομορρα θειον και πυρ παρα του Γιάχβε (του Οντα, του υπάρχοντα) εκ του ουρανου
(Γέν. 19:25)
και κατεστρεψεν τας πολεις ταυτας και πασαν την περιοικον και παντας τους κατοικουντας εν ταις πολεσιν και παντα τα ανατελλοντα εκ της γης
(Γέν. 19:27)
ωρθρισεν δε αβρααμ το πρωι εις τον τοπον ου ειστηκει εναντιον του Γιάχβε (του Οντα, του υπάρχοντα)
(Γέν. 19:29)
και εγενετο εν τω εκτριψαι ο Ελοχείμ πασας τας πολεις της περιοικου εμνησθη ο Ελοχείμ του αβρααμ και εξαπεστειλεν τον λωτ εκ μεσου της καταστροφης εν τω καταστρεψαι κυριον τας πολεις εν αις κατωκει εν αυταις λωτ
(Γέν. 20:3)
και εισηλθεν ο Ελοχείμ προς αβιμελεχ εν υπνω την νυκτα και ειπεν ιδου συ αποθνησκεις περι της γυναικος ης ελαβες αυτη δε εστιν συνωκηκυια ανδρι
(Γέν. 20:4)
αβιμελεχ δε ουχ ηψατο αυτης και ειπεν κυριε εθνος αγνοουν και δικαιον απολεις
(Γέν. 20:6)
ειπεν δε αυτω ο Ελοχείμ καθ υπνον καγω εγνων οτι εν καθαρα καρδια εποιησας τουτο και εφεισαμην εγω σου του μη αμαρτειν σε εις εμε ενεκεν τουτου ουκ αφηκα σε αψασθαι αυτης
(Γέν. 20:11)
ειπεν δε αβρααμ ειπα γαρ αρα ουκ εστιν φόβος Ελοχείμ εν τω τοπω τουτω εμε τε αποκτενουσιν ενεκεν της γυναικος μου
(Γέν. 20:13)
εγενετο δε ηνικα εξηγαγεν με ο Ελοχείμ εκ του οικου του πατρος μου και ειπα αυτη ταυτην την δικαιοσυνην ποιησεις επ εμε εις παντα τοπον ου εαν εισελθωμεν εκει ειπον εμε οτι αδελφος μου εστιν
(Γέν. 20:17)
προσηυξατο δε αβρααμ προς τον Ελοχείμ και ιασατο ο Ελοχείμ τον αβιμελεχ και την γυναικα αυτου και τας παιδισκας αυτου και ετεκον
(Γέν. 20:18)
οτι συγκλειων συνεκλεισεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) εξωθεν πασαν μητραν εν τω οικω του αβιμελεχ ενεκεν σαρρας της γυναικος αβρααμ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου