Εαν υπάρχουν δύο, ή τρείς ή πλήθος θεικών προσώπων πως εξηγείται οτι o Θεός στα πιο κάτω εδάφια συντάσεται 76 φορές με ενικό ; Γιατί ο Ελοχείμ αναφέρεται σαν Γιάχβε (ενικός) και Ελ (ενικός);
(Γέν. 21:1)και o Γιάχβε επεσκεψατο την σαρραν καθα ειπεν και εποιησεν o Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τη σαρρα καθα ελαλησεν
(Γέν. 21:2)και συλλαβουσα ετεκεν σαρρα τω αβρααμ υιον εις το γηρας εις τον καιρον καθα ελαλησεν αυτω ο Ελοχείμ
(Γέν. 21:4)περιετεμεν δε αβρααμ τον ισαακ τη ογδοη ημερα καθα ενετειλατο αυτω ο Ελοχείμ
(Γέν. 21:6)ειπεν δε σαρρα γελωτα μοι εποιησεν ο Ελοχείμ ος γαρ αν ακουση συγχαρειται μοι
(Γέν. 21:12)ειπεν δε ο Ελοχείμ τω αβρααμ μη σκληρον εστω το ρημα εναντιον σου περι του παιδιου και περι της παιδισκης παντα οσα εαν ειπη σοι σαρρα ακουε της φωνης αυτης οτι εν ισαακ κληθησεται σοι σπερμα
(Γέν. 21:17)εισηκουσεν δε ο Ελοχείμ της φωνης του παιδιου εκ του τοπου ου ην και εκαλεσεν αγγελος του Ελοχείμ την αγαρ εκ του ουρανου και ειπεν αυτη τι εστιν αγαρ μη φοβου επακηκοεν γαρ ο Ελοχείμ της φωνης του παιδιου σου εκ του τοπου ου εστιν
(Γέν. 21:18)αναστηθι λαβε το παιδιον και κρατησον τη χειρι σου αυτο εις γαρ εθνος μεγα ποιησω αυτον
(Γέν. 21:19)και ανεωξεν ο Ελοχείμ τους οφθαλμους αυτης και ειδεν φρεαρ υδατος ζωντος και επορευθη και επλησεν τον ασκον υδατος και εποτισεν το παιδιον
(Γέν. 21:20)και ην ο Ελοχείμ μετα του παιδιου και ηυξηθη και κατωκησεν εν τη ερημω εγενετο δε τοξοτης
(Γέν. 21:22)εγενετο δε εν τω καιρω εκεινω και ειπεν αβιμελεχ και οχοζαθ ο νυμφαγωγος αυτου και φικολ ο αρχιστρατηγος της δυναμεως αυτου προς αβρααμ λεγων ο Ελοχείμ μετα σου εν πασιν οις εαν ποιης
(Γέν. 21:23)νυν ουν ομοσον μοι τον Ελοχείμ μη αδικησειν με μηδε το σπερμα μου μηδε το ονομα μου αλλα κατα την δικαιοσυνην ην εποιησα μετα σου ποιησεις μετ εμου και τη γη η συ παρωκησας εν αυτη
(Γέν. 21:33)και εφυτευσεν αβρααμ αρουραν επι τω φρεατι του ορκου και επεκαλεσατο εκει το ονομα Γιάχβε ( Ων, υπάρχων) θεος (el) αιωνιος
(Γέν. 22:1)και εγενετο μετα τα ρηματα ταυτα ο Ελοχείμ επειραζεν τον αβρααμ και ειπεν προς αυτον αβρααμ αβρααμ ο δε ειπεν ιδου εγω
(Γέν. 22:2)και ειπεν λαβε τον υιον σου τον αγαπητον ον ηγαπησας τον ισαακ και πορευθητι εις την γην την υψηλην και ανενεγκον αυτον εκει εις ολοκαρπωσιν εφ εν των ορεων ων αν σοι ειπω
(Γέν. 22:3)αναστας δε αβρααμ το πρωι επεσαξεν την ονον αυτου παρελαβεν δε μεθ εαυτου δυο παιδας και ισαακ τον υιον αυτου και σχισας ξυλα εις ολοκαρπωσιν αναστας επορευθη και ηλθεν επι τον τοπον ον ειπεν αυτω ο Ελοχείμ
(Γέν. 22:8)ειπεν δε αβρααμ ο Ελοχείμ οψεται εαυτω προβατον εις ολοκαρπωσιν τεκνον πορευθεντες δε αμφοτεροι αμα
(Γέν. 22:9)ηλθον επι τον τοπον ον ειπεν αυτω ο Ελοχείμ και ωκοδομησεν εκει αβρααμ θυσιαστηριον και επεθηκεν τα ξυλα και συμποδισας ισαακ τον υιον αυτου επεθηκεν αυτον επι το θυσιαστηριον επανω των ξυλων
(Γέν. 22:11)και εκαλεσεν αυτον αγγελος του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος) εκ του ουρανου και ειπεν αυτω αβρααμ αβρααμ ο δε ειπεν ιδου εγω
(Γέν. 22:12)και ειπεν μη επιβαλης την χειρα σου επι το παιδαριον μηδε ποιησης αυτω μηδεν νυν γαρ εγνων οτι φοβη τον Ελοχείμ συ και ουκ εφεισω του υιου σου του αγαπητου δι εμε
(Γέν. 22:14)και εκαλεσεν αβρααμ το ονομα του τοπου εκεινου Γιάχβε ( Ων, υπάρχων) ειδεν ινα ειπωσιν σημερον εν τω ορει ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ωφθη
(Γέν. 22:15)και εκαλεσεν αγγελος του Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντα) τον αβρααμ δευτερον εκ του ουρανου
(Γέν. 22:16)λεγων κατ εμαυτου ωμοσα λεγει Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ου εινεκεν εποιησας το ρημα τουτο και ουκ εφεισω του υιου σου του αγαπητου δι εμε
(Γέν. 22:17)η μην ευλογων ευλογησω σε και πληθυνων πληθυνω το σπερμα σου ως τους αστερας του ουρανου και ως την αμμον την παρα το χειλος της θαλασσης και κληρονομησει το σπερμα σου τας πολεις των υπεναντιων
(Γέν. 22:18)και ενευλογηθησονται εν τω σπερματι σου παντα τα εθνη της γης ανθ ων υπηκουσας της εμης φωνης
(Γέν. 24:1)και αβρααμ ην πρεσβυτερος προβεβηκως ημερων και o Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ευλογησεν τον αβρααμ κατα παντα
(Γέν. 24:3)και εξορκιω στον Γιάχβε (στον Οντα, τον υπάρχοντα) τον Ελοχείμ του ουρανου και τον Ελοχείμ της γης ινα μη λαβης γυναικα τω υιω μου ισαακ απο των θυγατερων των χαναναιων μεθ ων εγω οικω εν αυτοις
(Γέν. 24:7)ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ του ουρανου ος ελαβεν με εκ του οικου του πατρος μου και εκ της γης ης εγενηθην ος ελαλησεν μοι και ωμοσεν μοι λεγων σοι δωσω την γην ταυτην και τω σπερματι σου αυτος αποστελει τον αγγελον αυτου εμπροσθεν σου και λημψη γυναικα τω υιω μου ισαακ εκειθεν
(Γέν. 24:12)και ειπεν Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ του κυριου μου αβρααμ ευοδωσον εναντιον εμου σημερον και ποιησον ελεος μετα του κυριου μου αβρααμ
(Γέν. 24:14)και εσται η παρθενος η αν εγω ειπω επικλινον την υδριαν σου ινα πιω και ειπη μοι πιε και τας καμηλους σου ποτιω εως αν παυσωνται πινουσαι ταυτην ητοιμασας τω παιδι σου ισαακ και εν τουτω γνωσομαι οτι εποιησας ελεος τω κυριω μου αβρααμ
(Γέν. 24:21)ο δε ανθρωπος κατεμανθανεν αυτην και παρεσιωπα του γνωναι ει ευοδωκεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) την οδον αυτου η ου
(Γέν. 24:26)και ευδοκησας ο ανθρωπος προσεκυνησεν τον Γιάχβε (τον Οντα, τον υπάρχοντα)
(Γέν. 24:27)και ειπεν ευλογητος ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ του κυριου μου αβρααμ ος ουκ εγκατελιπεν την δικαιοσυνην αυτου και την αληθειαν απο του κυριου μου εμε ευοδωκεν Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) εις οικον του αδελφου του κυριου μου
(Γέν. 24:31)και ειπεν αυτω δευρο εισελθε ευλογητος Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ινα τι εστηκας εξω εγω δε ητοιμακα την οικιαν και τοπον ταις καμηλοις
(Γέν. 24:35)Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) δε ευλογησεν τον κυριον μου σφοδρα και υψωθη και εδωκεν αυτω προβατα και μοσχους αργυριον και χρυσιον παιδας και παιδισκας καμηλους και ονους
(Γέν. 24:40)και ειπεν μοι ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ω ευηρεστησα εναντιον αυτου αυτος αποστελει τον αγγελον αυτου μετα σου και ευοδωσει την οδον σου και λημψη γυναικα τω υιω μου εκ της φυλης μου και εκ του οικου του πατρος μου
(Γέν. 24:42)και ελθων σημερον επι την πηγην ειπα Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) Ελοχείμ του κυριου μου αβρααμ ει συ ευοδοις την οδον μου ην νυν εγω πορευομαι επ αυτην
(Γέν. 24:44)και ειπη μοι και συ πιε και ταις καμηλοις σου υδρευσομαι αυτη η γυνη ην ητοιμασεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τω εαυτου θεραποντι ισαακ και εν τουτω γνωσομαι οτι πεποιηκας ελεος τω κυριω μου αβρααμ
(Γέν. 24:48)και ευδοκησας προσεκυνησα τον Γιάχβε (τον Οντα, τον υπάρχοντα) και ευλογησα τον Γιάχβε (τον Οντα, τον υπάρχοντα) Ελοχείμ του κυριου μου αβρααμ ος ευοδωσεν μοι εν οδω αληθειας λαβειν την θυγατερα του αδελφου του κυριου μου τω υιω αυτου
(Γέν. 24:50)αποκριθεις δε λαβαν και βαθουηλ ειπαν παρα του Γιάχβε (του Οντα, του υπάρχοντα) εξηλθεν το προσταγμα τουτο ου δυνησομεθα ουν σοι αντειπειν κακον καλω
(Γέν. 24:51)ιδου ρεβεκκα ενωπιον σου λαβων αποτρεχε και εστω γυνη τω υιω του κυριου σου καθα ελαλησεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων)
(Γέν. 24:52)εγενετο δε εν τω ακουσαι τον παιδα τον αβρααμ των ρηματων τουτων προσεκυνησεν επι την γην τον Γιάχβε (τον Οντα, τον υπάρχοντα)
(Γέν. 24:56)ο δε ειπεν προς αυτους μη κατεχετε με και ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ευοδωσεν την οδον μου εκπεμψατε με ινα απελθω προς τον κυριον μου
(Γέν. 25:11)εγενετο δε μετα το αποθανειν αβρααμ ευλογησεν ο Ελοχείμ ισαακ τον υιον αυτου και κατωκησεν ισαακ παρα το φρεαρ της ορασεως
(Γέν. 25:21)εδειτο δε ισαακ Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) περι ρεβεκκας της γυναικος αυτου οτι στειρα ην επηκουσεν δε αυτου ο Γιάχβε(ο Ων, ο υπάρχων) και ελαβεν εν γαστρι ρεβεκκα η γυνη αυτου
(Γέν. 25:22)εσκιρτων δε τα παιδια εν αυτη ειπεν δε ει ουτως μοι μελλει γινεσθαι ινα τι μοι τουτο επορευθη δε πυθεσθαι παρα Γιάχβε (του Οντος, του υπάρχοντος)
(Γέν. 25:23)και ειπεν o Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) αυτη δυο εθνη εν τη γαστρι σου εισιν και δυο λαοι εκ της κοιλιας σου διασταλησονται και λαος λαου υπερεξει και ο μειζων δουλευσει τω ελασσονι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου