(Γέν. 31:3)ειπεν δε ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) προς ιακωβ αποστρεφου εις την γην του πατρος σου και εις την γενεαν σου και εσομαι μετα σου
(Γέν. 31:5)και ειπεν αυταις ορω εγω το προσωπον του πατρος υμων οτι ουκ εστιν προς εμου ως εχθες και τριτην ημεραν ο δε Ελοχείμ του πατρος μου ην μετ εμου
(Γέν. 31:7)ο δε πατηρ υμων παρεκρουσατο με και ηλλαξεν τον μισθον μου των δεκα αμνων και ουκ εδωκεν αυτω ο Ελοχείμ κακοποιησαι με
(Γέν. 31:9)και αφειλατο ο Ελοχείμ παντα τα κτηνη του πατρος υμων και εδωκεν μοι αυτα
(Γέν. 31:11)και ειπεν μοι ο αγγελος του Ελοχείμ καθ υπνον ιακωβ εγω δε ειπα τι εστιν
(Γέν. 31:12)και ειπεν αναβλεψον τοις οφθαλμοις σου και ιδε τους τραγους και τους κριους αναβαινοντας επι τα προβατα και τας αιγας διαλευκους και ποικιλους και σποδοειδεις ραντους εωρακα γαρ οσα σοι λαβαν ποιει
(Γέν. 31:13)εγω ειμι ο θεος(el) ο οφθεις σοι εν τοπω θεου ου ηλειψας μοι εκει στηλην και ηυξω μοι εκει ευχην νυν ουν αναστηθι και εξελθε εκ της γης ταυτης και απελθε εις την γην της γενεσεως σου και εσομαι μετα σου
(Γέν. 31:16)παντα τον πλουτον και την δοξαν ην αφειλατο ο Ελοχείμ του πατρος ημων ημιν εσται και τοις τεκνοις ημων νυν ουν οσα ειρηκεν σοι ο Ελοχείμ ποιει
(Γέν. 31:24)ηλθεν δε ο Ελοχείμ προς λαβαν τον συρον καθ υπνον την νυκτα και ειπεν αυτω φυλαξαι σεαυτον μηποτε λαλησης μετα ιακωβ πονηρα
(Γέν. 31:29)και νυν ισχυει η χειρ μου κακοποιησαι σε ο δε Ελοχείμ του πατρος σου εχθες ειπεν προς με λεγων φυλαξαι σεαυτον μηποτε λαλησης μετα ιακωβ πονηρα
(Γέν. 31:42)ει μη ο Ελοχείμ του πατρος μου ο Ελοχείμ του αβρααμ και ο φοβος ισαακ ην μοι νυν αν κενον με εξαπεστειλας την ταπεινωσιν μου και τον κοπον των χειρων μου ειδεν ο Ελοχείμ και ηλεγξεν σε εχθες
(Γέν. 31:49)και η ορασις ην ειπεν επιδοι ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ανα μεσον εμου και σου οτι αποστησομεθα ετερος απο του ετερου
(Γέν. 31:53)ο Ελοχείμ αβρααμ και ο Ελοχείμ ναχωρ κρινει ανα μεσον ημων και ωμοσεν ιακωβ κατα του φοβου του πατρος αυτου ισαακ
(Γέν. 32:1) και ιακωβ απηλθεν εις την εαυτου οδον και αναβλεψας ειδεν παρεμβολην Ελοχείμ παρεμβεβληκυιαν και συνηντησαν αυτω οι αγγελοι του Ελοχείμ
(Γέν. 32:2) ειπεν δε ιακωβ ηνικα ειδεν αυτους παρεμβολη Ελοχείμ αυτη και εκαλεσεν το ονομα του τοπου εκεινου παρεμβολαι
(Γέν. 32:9) ειπεν δε ιακωβ ο Ελοχείμ του πατρος μου αβρααμ και ο Ελοχείμ του πατρος μου ισαακ κυριε ο ειπας μοι αποτρεχε εις την γην της γενεσεως σου και ευ σε ποιησω
(Γέν. 32:10) ικανουται μοι απο πασης δικαιοσυνης και απο πασης αληθειας ης εποιησας τω παιδι σου εν γαρ τη ραβδω μου διεβην τον ιορδανην τουτον νυν δε γεγονα εις δυο παρεμβολας
(Γέν. 32:11) εξελου με εκ χειρος του αδελφου μου ησαυ οτι φοβουμαι εγω αυτον μηποτε ελθων παταξη με και μητερα επι τεκνοις
(Γέν. 32:12) συ δε ειπας καλως ευ σε ποιησω και θησω το σπερμα σου ως την αμμον της θαλασσης η ουκ αριθμηθησεται απο του πληθους
(Γέν. 32:24) υπελειφθη δε ιακωβ μονος και επαλαιεν ανθρωπος μετ αυτου εως πρωι
(Γέν. 32:25) ειδεν δε οτι ου δυναται προς αυτον και ηψατο του πλατους του μηρου αυτου και εναρκησεν το πλατος του μηρου ιακωβ εν τω παλαιειν αυτον μετ αυτου
(Γέν. 32:26) και ειπεν αυτω αποστειλον με ανεβη γαρ ο ορθρος ο δε ειπεν ου μη σε αποστειλω εαν μη με ευλογησης
(Γέν. 32:27) ειπεν δε αυτω τι το ονομα σου εστιν ο δε ειπεν ιακωβ
(Γέν. 32:28) ειπεν δε αυτω ου κληθησεται ετι το ονομα σου ιακωβ αλλα ισραηλ εσται το ονομα σου οτι ενισχυσας μετα Ελοχείμ και μετα ανθρωπων δυνατος
(Γέν. 32:29) ηρωτησεν δε ιακωβ και ειπεν αναγγειλον μοι το ονομα σου και ειπεν ινα τι τουτο ερωτας το ονομα μου και ηυλογησεν αυτον εκει
(Γέν. 32:30) και εκαλεσεν ιακωβ το ονομα του τοπου εκεινου Φανου el ειδον γαρ Ελοχείμ προσωπον προς προσωπον και εσωθη μου η ψυχη
(Γέν. 32:31) ανετειλεν δε αυτω ο ηλιος ηνικα παρηλθεν το Φανου el αυτος δε επεσκαζεν τω μηρω αυτου
(Γέν. 32:32) ενεκεν τουτου ου μη φαγωσιν οι υιοι ισραηλ το νευρον ο εναρκησεν ο εστιν επι του πλατους του μηρου εως της ημερας ταυτης οτι ηψατο του πλατους του μηρου ιακωβ του νευρου και εναρκησεν
(Γέν. 33:5)και αναβλεψας ειδεν τας γυναικας και τα παιδια και ειπεν τι ταυτα σοι εστιν ο δε ειπεν τα παιδια οις ηλεησεν ο Ελοχείμ τον παιδα σου
(Γέν. 33:10)ειπεν δε ιακωβ ει ευρηκα χαριν εναντιον σου δεξαι τα δωρα δια των εμων χειρων ενεκεν τουτου ειδον το προσωπον σου ως αν τις ιδοι προσωπον Ελοχείμ και ευδοκησεις με
(Γέν. 33:11)λαβε τας ευλογιας μου ας ηνεγκα σοι οτι ηλεησεν με ο Ελοχείμ και εστιν μοι παντα και εβιασατο αυτον και ελαβεν
(Γέν. 33:20)και εστησεν εκει θυσιαστηριον και επεκαλεσατο τον el ελωέ ισραηλ
(Γέν. 35:1)ειπεν δε ο Ελοχείμ προς ιακωβ αναστας αναβηθι εις τον τοπον βαιθηλ και οικει εκει και ποιησον εκει θυσιαστηριον τω θεω( el) τω οφθεντι σοι εν τω αποδιδρασκειν σε απο προσωπου ησαυ του αδελφου σου
(Γέν. 35:3)και ανασταντες αναβωμεν εις βαιθηλ και ποιησωμεν εκει θυσιαστηριον τω θεω( el) τω επακουσαντι μοι εν ημερα θλιψεως ος ην μετ εμου και διεσωσεν με εν τη οδω η επορευθην
(Γέν. 35:5)και εξηρεν ισραηλ εκ σικιμων και εγενετο φοβος Ελοχείμ επι τας πολεις τας κυκλω αυτων και ου κατεδιωξαν οπισω των υιων ισραηλ
(Γέν. 35:7)και ωκοδομησεν εκει θυσιαστηριον και εκαλεσεν το ονομα του τοπου βαιθηλ εκει γαρ επεφανη αυτω ο Ελοχείμ εν τω αποδιδρασκειν αυτον απο προσωπου ησαυ του αδελφου αυτου
(Γέν. 35:9)ωφθη δε ο Ελοχείμ ιακωβ ετι εν λουζα οτε παρεγενετο εκ μεσοποταμιας της συριας και ηυλογησεν αυτον
(Γέν. 35:10)και ειπεν αυτω ο Ελοχείμ το ονομα σου ιακωβ ου κληθησεται ετι ιακωβ αλλ ισραηλ εσται το ονομα σου
(Γέν. 35:11)
ειπεν δε αυτω ο ο Ελοχείμ εγω ο θεος(el) σου αυξανου και πληθυνου εθνη και συναγωγαι εθνων εσονται εκ σου και βασιλεις εκ της οσφυος σου εξελευσονται
(Γέν. 35:12)και την γην ην δεδωκα αβρααμ και ισαακ σοι δεδωκα αυτην σοι εσται και τω σπερματι σου μετα σε δωσω την γην ταυτην
(Γέν. 35:13)ανεβη δε ο Ελοχείμ απ αυτου εκ του τοπου ου ελαλησεν μετ αυτου
(Γέν. 35:15)και εκαλεσεν ιακωβ το ονομα του τοπου εν ω ελαλησεν μετ αυτου εκει ο Ελοχείμ βαιθ-el
Εαν υπάρχουν δύο, ή τρείς ή πλήθος θεικών προσώπων πως εξηγείται οτι o Θεός στα πιο πάνω εδάφια συντάσεται 73 φορές με ενικό ; Γιατί ο Ελοχείμ αναφέρεται σαν Γιάχβε (ενικός) και Ελ (ενικός);
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου