(Γέν. 38:7)εγενετο δε ηρ πρωτοτοκος ιουδα πονηρος εναντιον του Γιάχβε (του Οντος) και απεκτεινεν αυτον ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων)
(Γέν. 38:10)πονηρον δε εφανη εναντιον του Γιάχβε (του Οντος) οτι εποιησεν τουτο και εθανατωσεν και τουτον
(Γέν. 39:2)και ην ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) μετα ιωσηφ και ην ανηρ επιτυγχανων και εγενετο εν τω οικω παρα τω κυριω τω αιγυπτιω
(Γέν. 39:3)ηδει δε ο κύριος αυτου οτι ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) μετ αυτου και οσα αν ποιη ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ευοδοι εν ταις χερσιν αυτου
(Γέν. 39:5)εγενετο δε μετα το κατασταθηναι αυτον επι του οικου αυτου και επι παντα οσα ην αυτω και ηυλογησεν ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) τον οικον του αιγυπτιου δια ιωσηφ και εγενηθη ευλογια Γιάχβε (Οντος) εν πασιν τοις υπαρχουσιν αυτω εν τω οικω και εν τω αγρω
(Γέν. 39:9)και ουχ υπερεχει εν τη οικια ταυτη ουθεν εμου ουδε υπεξηρηται απ εμου ουδεν πλην σου δια το σε γυναικα αυτου ειναι και πως ποιησω το ρημα το πονηρον τουτο και αμαρτησομαι εναντιον του
(Γέν. 39:21)και ην ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) μετα ιωσηφ και κατεχεεν αυτου ελεος και εδωκεν αυτω χαριν εναντιον του αρχιδεσμοφυλακος
(Γέν. 39:23)ουκ ην ο αρχιδεσμοφυλαξ του δεσμωτηριου γινωσκων δι αυτον ουθεν παντα γαρ ην δια χειρος ιωσηφ δια το τον Γιάχβε (τον Οντα) μετ αυτου ειναι και οσα αυτος εποιει ο Γιάχβε (ο Ων, ο υπάρχων) ευωδου εν ταις χερσιν αυτου
(Γέν. 40:8)οι δε ειπαν αυτω ενυπνιον ειδομεν και ο συγκρινων ουκ εστιν αυτο ειπεν δε αυτοις ιωσηφ ουχι δια του Ελοχείμ η διασαφησις αυτων εστιν διηγησασθε ουν μοι
(Γέν. 41:25)και ειπεν ιωσηφ τω φαραω το ενυπνιον φαραω εν εστιν οσα ο Ελοχείμ ποιει εδειξεν τω φαραω
(Γέν. 41:28)το δε ρημα ο ειρηκα φαραω οσα ο Ελοχείμ ποιει εδειξεν τω φαραω
(Γέν. 41:32)περι δε του δευτερωσαι το ενυπνιον φαραω δις οτι αληθες εσται το ρημα το παρα του Ελοχείμ και ταχυνει ο Ελοχείμ του ποιησαι αυτο
(Γέν. 41:38)και ειπεν φαραω πασιν τοις παισιν αυτου μη ευρησομεν ανθρωπον τοιουτον ος εχει πνευμα Ελοχείμ εν αυτω
(Γέν. 41:39)ειπεν δε φαραω τω ιωσηφ επειδη εδειξεν ο Ελοχείμ σοι παντα ταυτα ουκ εστιν ανθρωπος φρονιμωτερος και συνετωτερος σου
(Γέν. 41:51)εκαλεσεν δε ιωσηφ το ονομα του πρωτοτοκου μανασση οτι επιλαθεσθαι με εποιησεν ο Ελοχείμ παντων των πονων μου και παντων των του πατρος μου
(Γέν. 41:52)το δε ονομα του δευτερου εκαλεσεν εφραιμ οτι ηυξησεν με ο ο Ελοχείμ εν γη ταπεινωσεως μου
(Γέν. 42:18)ειπεν δε αυτοις τη ημερα τη τριτη τουτο ποιησατε και ζησεσθε τον Ελοχείμ γαρ εγω φοβουμαι
(Γέν. 42:28)και ειπεν τοις αδελφοις αυτου απεδοθη μοι το αργυριον και ιδου τουτο εν τω μαρσιππω μου και εξεστη η καρδια αυτων και εταραχθησαν προς αλληλους λεγοντες τι τουτο εποιησεν ο Ελοχείμ ημιν
(Γέν. 43:14) ο δε θεος(el) μου δωη υμιν χαριν εναντιον του ανθρωπου και αποστειλαι τον αδελφον υμων τον ενα και τον βενιαμιν εγω μεν γαρ καθα ητεκνωμαι ητεκνωμαι
(Γέν. 43:23)ειπεν δε αυτοις ιλεως υμιν μη φοβεισθε ο Ελοχείμ υμων και ο Ελοχείμ των πατερων υμων εδωκεν υμιν θησαυρους εν τοις μαρσιπποις υμων το δε αργυριον υμων ευδοκιμουν απεχω και εξηγαγεν προς αυτους τον συμεων
(Γέν. 43:29)αναβλεψας δε τοις οφθαλμοις ιωσηφ ειδεν βενιαμιν τον αδελφον αυτου τον ομομητριον και ειπεν ουτος ο αδελφος υμων ο νεωτερος ον ειπατε προς με αγαγειν και ειπεν ο Ελοχείμ ελεησαι σε τεκνον
(Γέν. 44:16)ειπεν δε ιουδας τι αντερουμεν τω κυριω η τι λαλησωμεν η τι δικαιωθωμεν ο δε Ελοχείμ ευρεν την αδικιαν των παιδων σου ιδου εσμεν οικεται τω κυριω ημων και ημεις και παρ ω ευρεθη το κονδυ
(Γέν. 45:5)νυν ουν μη λυπεισθε μηδε σκληρον υμιν φανητω οτι απεδοσθε με ωδε εις γαρ ζωην απεστειλεν με ο Ελοχείμ εμπροσθεν υμων
(Γέν. 45:7)απεστειλεν γαρ με ο Ελοχείμ εμπροσθεν υμων υπολειπεσθαι υμων καταλειμμα επι της γης και εκθρεψαι υμων καταλειψιν μεγαλην
(Γέν. 45:8)νυν ουν ουχ υμεις με απεσταλκατε ωδε αλλ η ο Ελοχείμ και εποιησεν με ως πατερα φαραω και κυριον παντος του οικου αυτου και αρχοντα πασης γης αιγυπτου
(Γέν. 45:9)σπευσαντες ουν αναβητε προς τον πατερα μου και ειπατε αυτω ταδε λεγει ο υιος σου ιωσηφ εποιησεν με ο Ελοχείμ κυριον πασης γης αιγυπτου καταβηθι ουν προς με και μη μεινης
(Γέν. 46:1)απαρας δε ισραηλ αυτος και παντα τα αυτου ηλθεν επι το φρεαρ του ορκου και εθυσεν θυσιαν τω Ελοχείμ του πατρος αυτου ισαακ
(Γέν. 46:2)ειπεν δε ο Ελοχείμ ισραηλ εν οραματι της νυκτος ειπας ιακωβ ιακωβ ο δε ειπεν τι εστιν
(Γέν. 46:3)λεγων εγω ειμι ο el των πατερων σου μη φοβου καταβηναι εις αιγυπτον εις γαρ εθνος μεγα ποιησω σε εκει
(Γέν. 46:4)και εγω καταβησομαι μετα σου εις αιγυπτον και εγω αναβιβασω σε εις τελος και ιωσηφ επιβαλει τας χειρας επι τους οφθαλμους σου
(Γέν. 48:3)και ειπεν ιακωβ τω ιωσηφ ο el μου ωφθη μοι εν λουζα εν γη χανααν και ευλογησεν με
(Γέν. 48:4)και ειπεν μοι ιδου εγω αυξανω σε και πληθυνω σε και ποιησω σε εις συναγωγας εθνων και δωσω σοι την γην ταυτην και τω σπερματι σου μετα σε εις κατασχεσιν αιωνιον
(Γέν. 48:9)ειπεν δε ιωσηφ τω πατρι αυτου υιοι μου εισιν ους εδωκεν μοι ο Ελοχείμ ενταυθα και ειπεν ιακωβ προσαγαγε μοι αυτους ινα ευλογησω αυτους
(Γέν. 48:11)και ειπεν ισραηλ προς ιωσηφ ιδου του προσωπου σου ουκ εστερηθην και ιδου εδειξεν μοι ο Ελοχείμ και το σπερμα σου
(Γέν. 48:15)και ηυλογησεν αυτους και ειπεν ο Ελοχείμ ω ευηρεστησαν οι πατερες μου εναντιον αυτου αβρααμ και ισαακ ο Ελοχείμ ο τρεφων με εκ νεοτητος εως της ημερας ταυτης
(Γέν. 48:20)και ευλογησεν αυτους εν τη ημερα εκεινη λεγων εν υμιν ευλογηθησεται ισραηλ λεγοντες ποιησαι σε ο Ελοχείμ ως εφραιμ και ως μανασση και εθηκεν τον εφραιμ εμπροσθεν του μανασση
(Γέν. 48:21)ειπεν δε ισραηλ τω ιωσηφ ιδου εγω αποθνησκω και εσται ο Ελοχείμ μεθ υμων και αποστρεψει υμας εις την γην των πατερων υμων
(Γέν. 49:18)την σωτηριαν περιμενω Γιάχβε (Οντος)
(Γέν. 49:24)και συνετριβη μετα κρατους τα τοξα αυτων και εξελυθη τα νευρα βραχιονων χειρων αυτων δια χειρα δυναστου ιακωβ εκειθεν ο κατισχυσας ισραηλ
(Γέν. 49:25)παρα el του πατρος σου και εβοηθησεν σοι ο εμος και ευλογησεν σε ευλογιαν ουρανου ανωθεν και ευλογιαν γης εχουσης παντα ενεκεν ευλογιας μαστων και μητρας
(Γέν. 50:17)ουτως ειπατε ιωσηφ αφες αυτοις την αδικιαν και την αμαρτιαν αυτων οτι πονηρα σοι ενεδειξαντο και νυν δεξαι την αδικιαν των θεραποντων του Ελοχείμ του πατρος σου και εκλαυσεν ιωσηφ λαλουντων αυτων προς αυτον
(Γέν. 50:19)και ειπεν αυτοις ιωσηφ μη φοβεισθε του γαρ Ελοχείμ ειμι εγω
(Γέν. 50:20)υμεις εβουλευσασθε κατ εμου εις πονηρα ο δε Ελοχείμ εβουλευσατο περι εμου εις αγαθα οπως αν γενηθη ως σημερον ινα διατραφη λαος πολυς
(Γέν. 50:24)και ειπεν ιωσηφ τοις αδελφοις αυτου λεγων εγω αποθνησκω επισκοπη δε επισκεψεται υμας ο Ελοχείμ και αναξει υμας εκ της γης ταυτης εις την γην ην ωμοσεν τοις πατρασιν ημων αβρααμ και ισαακ και ιακωβ
(Γέν. 50:25)και ωρκισεν ιωσηφ τους υιους ισραηλ λεγων εν τη επισκοπη η επισκεψεται υμας ο Ελοχείμ και συνανοισετε τα οστα μου εντευθεν μεθ υμων
Εαν υπάρχουν δύο, ή τρείς ή πλήθος θεικών προσώπων πως εξηγείται οτι o Θεός στα πιο πάνω εδάφια συντάσεται 58 φορές με ενικό ; Γιατί ο Ελοχείμ αναφέρεται σαν Γιάχβε (ενικός) και Ελ (ενικός);
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου